Udar cieplny – jak pomóc?

Udar cieplny – jak pomóc?

Autor: tv.fachowcy.pl

Dodano: 2013-09-30


Objawem silnego przegrzania jest gorąca, sucha skóra (w lżejszych przypadkach twarz jest zaczerwieniona, w poważniejszych – bardzo blada).

Chory przestaje się pocić, wzrasta temperatura ciała, tętno i ciśnienie krwi, występują dreszcze, zawroty głowy, nudności i wymioty. Mogą pojawić się zaburzenia świadomości.

Chorego należy zaprowadzić do przewiewnego miejsca w cieniu, ułożyć w pozycji półsiedzącej, rozpiąć i rozluźnić ubranie.

Przygotowujemy okład z zimnej wody lub lodu, którym schładzamy czoło oraz klatkę piersiową, możemy też owinąć całe ciało mokrym ręcznikiem lub prześcieradłem. Poszkodowanej osoby nie wolno zanurzać w zimnej kąpieli, ponieważ wywołany w ten sposób szok termiczny jest niebezpieczny dla serca. Podajemy chłodne napoje, najlepiej niegazowaną wodę z dodatkiem odrobiny soli. Ważne jest, by chory pił często, lecz małymi porcjami.

Mimo podwyższonej temperatury, nie podajemy leków na obniżenie gorączki. Jeżeli temperatura jest wysoka (może dojść nawet do 40° C), stan chorego pogarsza się, pojawiają się dreszcze, drgawki, nie wolno zwlekać – trzeba natychmiast wezwać lekarza! Gdy dojdzie do utraty przytomności, układamy chorego na boku w tzw. pozycji bezpiecznej i sprawdzamy, czy oddycha. Jeśli tętno i oddech zaczynają zanikać – a może tak się zdarzyć – musimy niezwłocznie rozpocząć reanimację.

Na udar cieplny najbardziej narażone są małe dzieci i osoby starsze. Wewnętrzny termostat mogą również rozregulować powszechnie przyjmowane leki na alergię, leki moczopędne i antydepresyjne. 

Udar cieplny jest bardzo groźny i nie wolno go lekceważyć. Każdego lata z powodu przegrzania umiera w Europie kilkaset osób.

fachowcy.pl